De wereldvredesvlam is ontstaan uit zeven brandende vlammen. Deze zeven vredesvlammen zijn aangestoken in Europa, Noord- en Zuid-Amerika, Australie, Afrika, India en het Midden-Oosten. Door mensen die zich inzetten voor vrede. In India bijvoorbeeld, is de vlam ontstoken aan de eeuwige vlam die sinds Gandhi’s dood, ter nagedachtenis aan hem, brandt. In Nederland is de vlam voor Europa aangestoken door prinses Irene. De vlammen werden door verschillende luchtmachten overgevlogen naar Engeland, waar de vlammen verenigd werden in één World Peace Flame. Deze vlam brandt dag en nacht in Bangor (WALES) in een daarvoor geconstrueerd monument.
Een oude Navajo legende vertelt dat op het moment dat zeven vlammen uit alle windstreken worden verenigd in één vlam, een tijdperk van vrede zal aanbreken.
De World Peace Flame is vanuit Bangor (Wales) verspreid over de hele wereld, is aangeboden aan politici, religieuze leiders en invloedrijke mensen en is vaak gebruikt om een internationaal congres te openen.
De wereldvredesvlam heeft miljoenen mensen verenigd om samen een vredige wereld te scheppen. En brandt in een groot aantal parlementen, universiteiten, ziekenhuizen, kerken, scholen en vredescentra over de hele wereld.
De wereldvredesvlam heeft diverse onderscheidingen ontvangen en steunbetuigingen gekregen van enkele vooraanstaande wereldleiders.


